Serwis Sacred Plus i Podziemia Sacred 2 Sacred 3 Citadel
Sacred Plus i Podziemia

Logowanie
Login:
Hasło:
Zarejestruj się!
Zapomniałem hasła!

Księgi i zwoje


 Historii |  Geografii |  Bohaterów |  Wrogów |  Religii |  Receptur

Serce Ankarii

Centralne terytorium Królestwa Ankarii dawniej było krainą Orków i Mrocznych Elfów. Gdy Aarnum I zdobył fortecę Mrocznych Elfów, została założona stolica, Zamek Braverock. Lasy zostały wycięte, a ziemie użyźnione. Wokół wsi Shires Pen, Bravesbury i Hedgenton zostały założone pola kukurydzy, które zasiliły spichlerze w całym królestwie. Samo Hedgenton zdołało podwoić swoją produkcję rolną, dzięki wzrostowi skuteczności w zarządzaniu gospodarką po podziale miasta na dwie części. Całe stulecia nie widziano już w granicach królestwa Orków i Mrocznych Elfów, a jedynym zagrożeniem dla podróżujących były samotne bandy rozbójników. Bardziej niebezpieczne były tylko dzielnice złodziei w Braverock, kontrolowane przez Gildię Złodziei oraz Gildię Morderców, będące w jawnym konflikcie z Szlachtą, choć często możni po cichu opłacali gildie, gdy potrzebowali ich usług.



Pionierzy Południowego Pogranicza

Południe królestwa składa się z dwóch starych osad - Bellevue i Silver Creek, oraz młodszego miasta Porto Vallum. Mieszkańcy tych osad zajmują się głównie rolnictwem i hodowlą zwierząt. Samo Silver Creek słynie z handlu srebrem, ze względu na bogactwo jego złóż na południe od pogranicza. Miasto to stało się wyjątkowym miejscem w skali całego królestwa, a dzięki handlowi szlachetnymi metalami utworzyło sieć wymiany handlowej z cechem kowalstwa Baronii Mascarell. Bellevue to przemiłe miejsce, chronione przez otaczające go rzeki i góry. Zjeżdża do niego coraz więcej bogatych kupców, którzy, urzeczeni pięknem tego miejsca, masowo się tu osiedlają. Porto Vallum, port nieopodal Doliny Orków, to pograniczna osada. Miejscowa ludność jest przyzwyczajona do codziennej walki o przeżycie, jak również do nieustających najazdów band orków.



Stare tereny rolnicze północy

Północ niegdyś była liczącym się regionem rolniczym, gdzie przodowały hodowla i uprawa roli, jednak w ostatnim stuleciu, pod rządami Alexora I, znaczenie tego regionu wyraźnie spadło. Osady w Baronii DeMordrey - Wolfdale i Bravewall, leżący blisko granicy z terenami należącymi do fortecy Mrocznych Elfów, Zhurag-Nar, produkują już żywność tylko na własne potrzeby. Niewiele wiadomo o Wolfdale, poza tym, że od setek lat nie zmienił się tam zwyczaj polowania na wilki. Bravewall coraz bardziej przypomina obóz wojskowy, gdyż leży u ujścia kotliny górskiej, prowadzącej przez góry na ziemie Mrocznych Elfów i w związku z tym jest narażony na ataki z ich strony.



Mroczne Krainy

Gdy synowie Aarnuma I przepędzili orków i mroczne elfy, nowopowstałe osady Highmarsh i Gloomoor zyskały na znaczeniu w ujęciu ekonomicznym dzięki produkcji budulca i materiałów opałowych. Wraz z umocnieniem swej pozycji ekonomicznej przez domy Mascarell i DeMordrey oraz wprowadzeniem nowych budulców pochodzenia drzewnego, siła ekonomiczna tego regionu zaczęła podupadać. Od tej pory te miasta są traktowane, jak kolonie Królestwa. Zdrajców się wiesza, a niezbyt lubiani czarodzieje znajdują tu schronienie, bowiem mimo oficjalnego dekretu Valoriana nadal muszą chronić się przed szykanami. Po zbudowaniu Zamku Mystdale, przy pomocy Enklawy Magów zostały stworzone dwie osady: Drakenden oraz Moorbrook. Podczas, gdy Moorbrook czerpało swą sławę z Wina, wyrabianego z miejscowych winogron, Drakenden stało się sławne z przyczyny rezydującego w okolicy Loromira, starego Smoka z Doliny Mgieł, uczącego Rycerzy zasad honoru i rycerstwa od czasów Valoriana I.



Ostrza z Mascarell

Baronia Mascarell znajduje się w pięknej okolicy na południowym zachodzie krainy. Jego aleje i ulicy błyszczą od bogactwa. Mascarell jest znane z wystawności, swych artystów i poetów. Bardowie i śpiewacy nieraz po sam brzask głoszą opowieści i legendy o dawnych czasach Ankarii, takie jak 'Ballada o Frymuśnym Ostrzu!'. Córki pierwszej Baronowej, Bianki z Mascarell, Lara i Leah, spowinowacone z Aarnumem IV, prosiły o wsparcie w nauce szermierki najlepszych instruktorów w kraju, na całe stulecia przed tym, jak Mascarell stał się ostoją mądrości i piękna. Miejsce to znajduje się na drodze pomiędzy Florentiną i Faeries Crossing, które nazwę swą zawdzięcza bardziej pierwszemu spotkaniu ludzi z czarodziejskimi Elfami z Tyr-Hadaru, niż wspaniałym orchideom i egzotycznej florze, z której również słynie.



Drzewa i Drewno z Północy

Zamek zwany Twierdzą Kruka, zbudowany za panowania Morgasta I, jest mrocznym sercem Baronii DeMordrey. W tejże Baronii trenuje się najlepszych, najbardziej zaprawionych w bojach i bezlitosnych żołnierzy w całej Ankarii, a tymczasem okoliczne miejscowości Wolfdale, Bellevue i Timberton są militarnie dość słabe. Miejscowość Slater's Grave utrzymuje się głównie z produkcji łupków na dachówki, na potrzeby budownictwa. Timberton jest domem drwali, którzy jednak pod panowaniem Vladimira DeMordreya otrzymali rozkaz wykonywania swej roboty bliżej lasów Tyr-Hadar. Narzucona przez żołnierzy DeMordreya ochrona nie jest do końca wbrew prawu, ze względu na usankcjonowanie autorytarności praw DeMordreya małżeństwem Moridyi DeMordrey z domem Valoriana. Z drugiej strony powiada się po cichu, że w dość polityczny sposób władze koronne Aarnuma X powstrzymują zbytnie zapędy tyranii DeMordreya, dając pardon w tej okolicy wszystkim podróżnikom i Serafiom.



Groźne Wiatry i Spokojne Krainy

Pod rządami Aarnuma I i jego następców Orkowie zostali wyrzuceni z ziem obecnego Królestwa na południe. Zasiedlają obecnie warowne osady Khorad-Nuru oraz Nomad-Nuru, a także mniejsze osady Kashari i Aish-Jadaru. Orkowie są niezbyt zdolnymi hodowcami bydła, lecz w kilku pustynnych oazach prowadzony jest handel innym towarem, pozwalającym na przeżycie, wymienianym u bogaczy za złoto i kamienie szlachetne. Jest nim kakao. Przemyt tego produktu jest w Królestwie surowo zakazany. Tak więc w oazach Ahil-Tar oraz w pogranicznej fortecy Księcia Valora, Urkenburghu (pierwotnie Orkenburgh, znany także, jako Uruk-Nar), wojska imperium obsadzają dawne fortece, jeszcze z czasów Alexora I, nie tylko w obronie przed Orkami i Ogrami, lecz także celem powstrzymania przemytu i chciwych osadników, próbujących dorobić się na handlu kakao. Plotki mówią, że na dalekim południu rozciągają się szerokie tereny, sięgające aż lodowych płaskowyżów, na których żyją najkoszmarniejsze z żyjących potworów.



O Elfach i Smokach

Niewiele wiadomo na temat samych Smoczych Krain. Podziemna wioska Alkazaba noc Draco jest pod ochroną Smoków i nie dopuszcza do wynoszenia Smoczych Jaj.



Matriarchat Podziemi

I Korymbałt Mędrzec powiada, że... tylko w ludowych klechdach w dzisiejszych czasach szepcze się o tym - ci, których zwą Aniołami Śmierci - sprowadzili na wioski śmierć i zniszczenie, spalili łąki i domy. Zamilkły te opowieści nawet wśród małego ludu, mieszkańców Gnarlstadt, którzy uniknęli masakry i błąkali się na zachód od swych domostw w obawie przed trucizną i zabójczych ostrzy mieczy. Głęboko pod ziemią, w wielkich salach Zhurag-Naru, Księżniczki Mrocznych Elfów spotykają się i splatają swe mroczne, mordercze, nasączone jadem plany. Rzadko biorą jeńców, powszechnie wiadomo, że równie często w ich korytarzach znajduje się kości Orków i Goblinów, jak i mężczyzn, dzieci i kobiet, zarówno niskiego urodzenia, jak i z rodzin arystokratycznych. Z jaskiń tych uciekło niegdyś dziecko z odległego Highmarsh, znanego z wydobycia łatwopalnego torfu z bagnisk. Dziecko to opowiadało o rządach mrocznych kobiet, władających magią niczym wiedźmy, o tym, jak to ci, którzy najeżdżają całymi chmarami naszych dzielnych żołnierzy, wynosząc z walki nasze proporce, w swych jaskiniach są ledwie sługami, niczym robotnice królowej pszczół. Rodzą się - lub raczej są hodowani - tylko po to, aby mordować, plądrować i zabijać! O biada ci, o Ankario!



W Dolinie Icecreek

Usłyszcie mnie, o Bogowie, i wdzięczność mą przyjmijcie! W dniach mej wiosny to było, gdy pierwszy raz tu przybyłem i ją ujrzałem - Sofię, Serafię, której piękna i czystości nie sposób wyrazić. A promieniowała od niej chwała, która zdolna była zmieść z powierzchni ziemi całe legiony parszywych Orków! Aliści Orkowie wznieśli mur tarcz, aby chronić swój bezecny ród. I to jednak nie pomogło - znowuż polegli, pokonani przez promieniującą pięknem Sofię, w niwecz obróciły się ich plany przelania jej słodkiej krwi. Sofia upadła, lecz nim rozszalały tłum bestyj rzucił się na nią, starłem grymas radości z ich parszywych twarzy moją wojenną maczugą. Oczarowany jej pięknem, przywołałem me zdolności lecznicze i przywróciłem Sofię do życia. Nieopodal lodowatego strumienia, gdzie to miało miejsce, wznieśliśmy fortecę, bastion dobroci, górujący nad lodową doliną, a Sofia stała się Wysoką Kapłanką i Królową Serafii. W tym miejscu przechowujemy wiedzę i mądrość starożytnych, dajemy schronienie pozostałym Serafiom. Niewiele Serafii rodzi się w dzisiejszych czasach i nawet Sofia nie została pobłogosławiona córką, lecz porodziła chłopca - mego syna... Aarnuma! Stradalus, opat warownego Klasztoru w Dolinie Icecreek Dale.



Orkowie

Brońcie się przed gniewem Orków, którzy sprowadzą na was zagładę!'. Tako rzecze Kosma ze Starszyzny fortu w Orkenburghu, znanym dziś pod nazwą Urkenburgh, wziętym w posiadanie przez naszego ukochanego Króla Aarnuma VI. Zobaczcie czaszki Orkijskiego nasienia, zatknięte na lancach i pikach. Ta forteca będzie strzec drogi do zielonych równin Ankarii. Niech lud wie, że ta forteca jest próbą władzy dla każdego sukcesora tronu królestwa. Dekret głosi, że każdy książę, pierworodny królewskiego rodu, będzie dowodził tą warowną osadą i w niej pobierał nauki rabunku, mordowania i palenia - znane pod ogólną nazwą wojny. Walcz przeciw orkijskim łotrom z honorem. Nie oddawaj ani piędzi ziemi, chroń swego imperium. Lecz strzeż się także zdrajców, którzy nie dają posłuchu królewskim rozkazom i przywożą z odległych krain rośliny, które mamią zmysły, strzeż się cytadeli orkijskiego wodza Khorada. Takie orkijskie twierdze w sercu opustoszałej dziczy mogą być jedynie siedliskami zła i stanowią serce imperium orkijskiej hordy.



Strefa Cienia

Gdy Morgast, młodszy syn Aarnuma, walczył w młodym wieku z Orkami na południu, pozostawiał orkijskich mężczyzn, kobiety i dzieci nabitych na zaostrzone kołki. Było tak do chwili, gdy jeden z własnych ludzi wbił ostrze w jego plecy, aby zakończyć nieustające krzyki Orków. Byli tacy głupcy, którzy odważyli się zapuścić na wrzosowiska krainy Mrocznych Elfów, które zniszczyły Gnarlstadt. Ci, którzy uszli z życiem spod zatrutych strzał Mrocznych Elfów, opowiadali o leżących dalej obozach Orków. Wydaje się, że te mroczne i podmokłe krainy są miejscem, z którego pochodzą Orkowie. Czy też może Orkowie przyszli z dalekiego wschodu? Przez mroczne lasy i łańcuchy górskie, nieznane mężom i mędrcom Ankarii? Czy kiedykolwiek będziemy chadzać po tych ziemiach? Któż to wie?



Artyści Zachodu

Powiadano, że Kosma Młodszy został wypędzony z domu swego ojca i jako sierota z królewskim pochodzeniem przemierzał Ankarię razem z awanturnikami, cyganami i bardami, aż dotarł do zielonych łąk Maszkarelu. Tam założyli obóz, w którym świętowali, tańczyli, śpiewali i cieszyli się towarzystwem młodej, pięknej Maegde. Kochająca sztukę córka Barona Guillaumona z Mascarell, wraz ze swą eskortą, przyłączyła się do radosnego festynu. Córka Barona zainteresowała się sztuką, stworzoną przez Kosmę i zaprosiła go wraz z jego ludźmi do Zamku w Mascarell. Zostali oni tam już na stałe, a Kosma nauczał wszystkich sztuk malarstwa, oprawiania obrazów, śpiewu i muzyki. To przez Kosmę i jego dzieci - Stephanusa i Andalinę - został stworzony cały świat sztuki i piękna.



Ciekawostki







Czy wiesz, że używając okularów słonecznych możesz zdobyć większe doświadczenie za wrogów?
Drogowskaz
Cenega

Cenega Sklep

Ascaron Fansite

Imperium Diablo

gry RPG, cRPG, recenzja, solucja


Insimilion

Insimilion

Fable

Wiedźmin 2

Dragon Age


HackSlashSite

Fabryka Snów



Valid HTML 4.0 Transitional

Copyright by www.sacred.pl team 2004-2017
All rights reserved.
Wykonano 3 zapytań do bazy podczas generowania strony.