Serwis Sacred Plus i Podziemia Sacred 2 Sacred 3 Citadel
Sacred 2

Logowanie
Login:
Hasło:
Zarejestruj się!
Zapomniałem hasła!

Księgi





Księga pierwsza: Krypta przeklętych
Księga druga: Rewolucyjna idea
Księga trzecia: Pamiętnik zombie
Księga czwarta: Notatnik Djaanji
Księga piąta: Przewodnik łowczyni
Księga szósta: Legenda Kal'Dura



Księga Pierwsza: Krypta przeklętych

Krypta przeklętych

„Niech płomienie oczyszczenia spalą nie tylko wasze ciała, ale też grzeszne dusze.” (Ostatnie zdanie w proroctwie zagłady w Trybunale Piotara.)
Od początków swego istnienia baronia Nain–Carthas cieszyła się specjalnym statusem w cesarstwie wysokich elfów. Oddalona od innych części królestwa i oddzielona od innych ludów gęstą dżunglą, Nain–Carthas przypominała raczej wyspę niż baronię. Przez całe stulecia utrzymywała wolność i niezależność…dopóki złowieszcze wydarzenia nie doprowadziły jej na skraj upadku.
Śmierć Wielkiego Inkwizytora Jacquenora była punktem przełomowym w historii baronii. Oficjalnie zginął podczas walki z dzikiem na wyprawie łowieckiej, ale prawdziwe okoliczności jego śmierci nigdy nie zostały odkryte. Żadnemu lekarzowi nie pozwolono zbadać jego zwłok, które w dzień po śmierci zostały spalone podczas naprędce zorganizowanej ceremonii. Podobno z powodów religijnych.
Niedługo po jego śmierci, za zamkniętymi drzwiami Pałacu Inkwizycji wybrano nowego Wielkiego Inkwizytora. Ku ogólnemu zaskoczeniu, nie był to żaden z typowanych na ten urząd, wysokich rangą inkwizytorów. Zamiast nich wybrano młodego, niskiego stopniem inkwizytora Piotara. Zaledwie tydzień później przejął on oficjalne obowiązki powiązane z tą pozycją. Ludność Nain–Carthas była obojętnie nastawiona do tych wydarzeń, ale zmiana na szczytach władzy nie pozostawała bez konsekwencji dla baronii.
Już pierwszy trybunał Piotara zakończył się z hukiem. Wysoki elf, którego oskarżono o oszustwo, został skazany na śmierć przez samego Wielkiego Inkwizytora i stracony jeszcze tego samego dnia. Kilka dni później Piotar wydał edykt oznajmiający, że inkwizytorzy będą bezwzględnie ścigać wszelkie przejawy lekceważenia obowiązków religijnych. Edykt ten przybito do wszystkich ścian oraz drzwi i co godzinę odczytywano w miejscach publicznych.
„Płomienie walczą o pokorę i czystość tam, gdzie nasze słowa nie docierają już do uszu. Płomienie są naszą bronią i uderzą naszych wrogów w ich najczulsze miejsca.” (Piotar w liście do inkwizytora Phreyaxa.)
W niedługim czasie edykt zebrał pierwsze żniwo. W pierwszym tygodniu po jego ogłoszeniu zwołano nie mniej niż 13 trybunałów. W drugim tygodniu liczba ta wzrosła do 25. Piotar skazywał ludzi za rozmaite przewinienia. Nawet opóźnienia w składaniu datków ofiarnych uznawano za przestępstwo, podobnie jak stosunki pozamałżeńskie, herezję, absencję na ceremoniach ofiarnych, składanie fałszywych zeznań czy kłótliwość. Lista grzechów wciąż się wydłużała i stawała się coraz bardziej zagmatwana. Tych, którzy skazał Piotar, więcej już nie widziano. Kilku myśliwych i pasterzy zgłaszało, że widziało płonące postacie pędzone przez elfy wzdłuż rzeki do lasu. Nikt jednak nie ośmielił się za nimi podążyć. Wielu zatykało uszy, dopóki rozpaczliwe krzyki potępionych nie zostały pochłonięte przez ciemność.



Ciekawostki







Czy wiesz, że tylko krasnolud może używać pistoletów?
Drogowskaz
Cenega

Cenega Sklep

Ascaron Fansite

Imperium Diablo

gry RPG, cRPG, recenzja, solucja


Insimilion

Insimilion

Fable

Wiedźmin 2

Dragon Age


HackSlashSite

Fabryka Snów



Valid HTML 4.0 Transitional

Copyright by www.sacred.pl team 2004-2017
All rights reserved.
Wykonano 3 zapytań do bazy podczas generowania strony.