Serwis Sacred Plus i Podziemia Sacred 2 Sacred 3 Citadel
Sacred 2

Logowanie
Login:
Hasło:
Zarejestruj się!
Zapomniałem hasła!

Księgi





Księga pierwsza: Przedmowa
Księga druga: Miecze
Księga trzecia: Miecze dwuręczne
Księga czwarta: Władanie dwoma rodzajami broni
Księga piąta: Łucznictwo
Księga szósta: Energia-T



Księga Pierwsza: Przedmowa

Księga pierwsza


Przedmowa

Od zarania dziejów, wszystkie rozumne rasy i nacje wytężały swe siły w poznawaniu, rozwijaniu i udoskonalaniu wiedzy o orężu. Nauka, a zarazem sztuka oręża nie polega wyłącznie na obmyślaniu skutecznych metod eliminacji przeciwnika. Chodzi tu także o to, by umieć odpowiednio odnieść się do oręża, a w szczególności pancerza, jakimi dysponują przeciwnicy.
Oczywiście, wymaga to wnikliwych badań poznawczych swych wrogów. Generalnie, rozróżniamy cztery kategorie broni: jednoręczną, dwuręczną, drzewcową i miotaną. Każdy oręż ma swe mocne oraz słabe punkty, i sprawdza się odmiennie w sytuacjach pojedynkowych, bądź wojennych.

Broń jednoręczna

Kategoria ta stanowi najszerszy wachlarz doboru broni. Od prostej maczugi i sztyletu, po buławy, topory i miecze. Używanie broni jednoręcznej to najbardziej wrodzona forma walki, ponieważ wyprowadzony nią cios odzwierciedla ruch, jaki wykonuje się gołą pięścią. Ponadto, władanie jedną bronią pozostawia wojownikowi wolność wyboru w wyekwipowaniu drugiej ręki, co określi tym samym styl jego walki. Druga ręka może trzymać tarczę – zwiększając tym samym zdolności obronne wojownika – lub dodatkową broń – co zwiększy jego możliwości wykonywania ataków. Istnieją różne rodzaje broni jednoręcznej, zaprojektowane tak, by zadawać całą gamę ran: ciętych, kłutych i miażdżonych. Część z tej broni ograniczać się będzie do zadawania jednego typu obrażeń, podczas gdy inne będą bardziej uniwersalne. Najbardziej wszechstronną bronią tej grupy jest miecz, który – jeśli odpowiednio użyty – potrafi zadać każdy rodzaj obrażeń. Właśnie ta elastyczność sprawia, że miecz stanowią najpopularniejszy typ oręża.
Specjalną techniką walki, wykorzystującą walkę dwoma rodzajami broni jednoręcznej nazywa się „Armantinem” lub „stylem władania podwójnego”. W technice tej, wojownik używa dowolnej broni dwuręcznej – po jednej w każdym ręku. Istnieje wiele pomysłów i taktyk walki stylem Armantina. Wieku wojowników zwykło władać dwoma rodzajami broni tego samego typu, choć są i tacy, którzy wolą je mieszać.

Broń dwuręczna

Broń dwuręczna różni się od swych mniejszych odpowiedników większym zasięgiem rażenia. Połączenie siły obu rąk z doskonałym balansowaniem i umiejętnym wykorzystaniem impetu broni, powoduje, iż wyprowadzone uderzenie będzie znacznie potężniejsze, niźli w przypadku broni jednoręcznej. Ten typ oręża ma jednak swój minus, a jest nim utrudnienie (lub niekiedy niemożność) prowadzenia walki na bliskim zwarcia dystansie. Najbardziej pospolitą bronią tej grupy są dwuręczne topory i miecze i choć oba wymagają trzymania oburącz, style walki nimi są zupełnie odmienne. Miecze trzyma się za stosunkowo niewielką rękojeść, natomiast topory można pochwycić w każdym miejscu jego trzonu, co zwiększa liczbę możliwych do wykonania ruchów.
Wojownicy władający orężem dwuręcznym rezygnują z prawie wszelkiej możliwości do obrony, polegając wyłącznie na swych umiejętnościach ofensywnych. Technika walki tym typem broni zalicza się do niezwykle agresywnych.
Broń drzewcowa

Oręż drzewcowy to szczególny typ broni dwuręcznej, jednak z uwagi na odmienność stylu posługiwania się nią, klasyfikujemy ją jako odrębny typ oręża. Broń drzewcowa to z reguły piki, halabardy, włócznie i dzidy. Każdą z nich cechuje duży zasięg rażenia. Ich minusem jest bezużyteczność w walce na krótkich dystansach, dlatego też wojownicy używający broni drzewkowej noszą przy paskach alternatywny oręż. Broń drzewcowa uważana jest za szczególnie efektowną podczas bitew. Atakująca zza ściany tarcz grupa pikinierów, stanowi niszczycielski oddział.

Broń dystansowa

Łuki, kusze, a także wiele innych typów broni wykorzystującej pociski, stanowią wyjątkowy typ oręża. Ponieważ broni tej używa się do eliminowania wroga z dystansu, między walczącymi nie zachodzi jakikolwiek bezpośredni kontakt. Oręż wykorzystujący pociski stanowi idealne rozwiązanie podczas oblężeń czy większych bitew. W starciu jeden na jednego wymagana jest odmienna taktyka. Dobry łucznik nigdy nie zdradzi swego położenia aż do momentu wypuszczenia strzały.

Pancerz

Wraz z rozwojem oręża, wszystkie rasy Ankarii tworzyły także pancerze, które miały za zadanie niwelować działanie broni. Czynnikiem decydującym podczas wytwarzania pancerza jest kompromis między jego masą, a oferowaną ochroną.
Wszystkie typy pancerzy oferują solidną ochronę przed konkretnymi tylko obrażeniami, wciąż pozostawiając wojownika narażonego na resztę. Pancerz płytowy, na przykład, stanowi porządną ochronę przeciw ranom ciętym i miażdżonym, natomiast nie chroni od pchnięć i ran kłutych. Kolczuga z kolei sprawdza się bardzo dobrze przeciw cięciom lecz jest prawie bezużyteczna, gdy przyjmie na siebie atak miażdżony.

Technologia

Jakość materiału i rzemieślniczy kunszt nie powinny być lekceważone. Różnica między orężem pierwszorzędnym, a miernym może przeważyć losy potyczki, bitwy, a nawet wojny. Przez wieki badań i rozwoju swych technik, rzemieślnicy i kowale wszystkich ras i nacji opanowali wiedzę wytwarzania broni trwałych i elastycznych zarazem. Wciąż uważa się, iż najlepszym materiałem na broń jest elfia stal. Miecz wykonany z takiej stali jest wysoce odporny na rdzewienie i może wygiąć się o 90 stopni, nim pęknie.

Technika

Nawet najlepszy oręż świata jest bezużyteczną kupą drewna i metalu, jeżeli wojownik nie potrafi władać nim należycie. Umiejętność władania bronią jest tak ważna, jak sama broń. W Ankarii powstało wiele szkół – bardziej i mniej popularnych, które szkolą w różnych dziedzinach walki. Istnieje jednak uniwersalna prawda, którą podzielają wszystkie szkoły walki, a mianowicie – kluczem do zwycięstwa jest dekoncentracja przeciwnika i wyprowadzenie w jego kierunku pierwszego, krytycznego ciosu. Możliwe jest to głównie poprzez wykorzystanie kombinacji ciosów i energicznego poruszania się.



Ciekawostki







Czy wiesz, że maksymalny poziom postaci w Sacred Plus to 206, a w Sacred Podziemia 216?
Drogowskaz
Cenega

Cenega Sklep

Ascaron Fansite

Imperium Diablo

gry RPG, cRPG, recenzja, solucja


Insimilion

Insimilion

Fable

Wiedźmin 2

Dragon Age


HackSlashSite

Fabryka Snów



Valid HTML 4.0 Transitional

Copyright by www.sacred.pl team 2004-2017
All rights reserved.
Wykonano 3 zapytań do bazy podczas generowania strony.