Serwis Sacred Plus i Podziemia Sacred 2 Sacred 3 Citadel
Sacred 2

Logowanie
Login:
Hasło:
Zarejestruj się!
Zapomniałem hasła!

Księgi





Księga pierwsza: Przedmowa
Księga druga: Miecze
Księga trzecia: Miecze dwuręczne
Księga czwarta: Władanie dwoma rodzajami broni
Księga piąta: Łucznictwo
Księga szósta: Energia-T



Księga Trzecia: Miecze dwuręczne

Księga trzecia


Miecze dwuręczne

„Bogowie mieli swoje powody, by wyposażyć nas w dwie ręce lecz obarczanie jednej z nich drewnianą deską raczej nie było tym powodem.”

Miecze dwuręczne

Pod wieloma względami miecze dwuręczne (vel „ogromne miecze”) królują wśród wszystkich pozostałych. Choć podobne do swych jednoręcznych odpowiedników, to wiodą prym w swej klasie. Zadany z pełną siłą i niezablokowany cios takim mieczem jest druzgocący. Żaden pancerz – o ile nie jest magicznie wzmocniony – nie oprze się uderzeniu miecza dwuręcznego.

Pomimo, że miecze jednoręczne i dwuręczne są sobie pokrewne, nie sposób porównać technik walki nimi. Masa miecza jednoręcznego jest na tyle niewielka, że ręka ludzka może się nim z łatwością posługiwać. Niestety, w przypadku ciężkich mieczy dwuręcznych, dzierżenie ich jednorącz nie wchodzi w grę. Miecze dwuręczne to oręż bazujący na sile uderzenia. Ich klinga nie jest zbyt ostra, więc zadawane obrażenia wynikają z masy miecza. Płynne wymachiwanie takim orężem wymaga stosowania częstych przełożeń i umiejętnego wykorzystania rozmachu miecza. Bardzo ważną rolę odgrywa tu precyzja, ponieważ ostrze raz wprawione w ruch nie daje praktycznie żadnej szansy na skorygowanie uderzenia, nie mówiąc już o szansie zatrzymania go. Wojownik walczący mieczem dwuręcznym może wybierać z szerokiego wachlarza ruchów, uderzeń i pchnięć. Tak jak w przypadku większości broni do walki w zwarciu – najskuteczniejsze ruchy wynikają z łączenia różnych ciosów. Długi wymach, mający na celu zmylenie gardy i wtem energiczne pchnięcie w środek twarzy jest raczej trudne do odparowania.
Miecze dwuręczne to broń czysto ofensywna. Niezwykle ciężko nimi zablokować lub sparować jakikolwiek nadchodzący cios. W starciu wojowników walczących mieczem dwuręcznym i jednoręcznym, ten pierwszy zawsze będzie się starał wyprowadzić cios w pierwszej kolejności, natomiast ten drugi będzie próbował przekroczyć zasięg krytyczny i wejść w dystans bezpośredni, na którym ogromny miecz się nie sprawdza. Wielu walczących ogromnymi mieczami nosi na pasach alternatywną broń do walki na bezpośredniej odległości, jak rapiery czy sztylety.

„Pojedynek mieczy dwuręcznych przypomina bardziej taniec, aniżeli pokaz walki.”

Szranki wyglądają jednak zupełnie inaczej. Oglądanie walki dwóch mistrzów ogromnych mieczy to przyjemność dla oczu. Obie strony jednakowo starają się wybadać przeciwnika, by móc zripostować jego następny ruch. Jest to więc walka zarówno dwóch mieczy jak i dwóch umysłów, a zwycięstwo należy zazwyczaj do tego z wojowników, który jako pierwszy zada cios, lub który zdoła zadać na tyle mocne uderzenie, by wybiło ono przeciwnika z pozycji i odsłoniło jego gardę.

Broń drzewcowa

„Co spowodowało takie rany?!?”
Chyriac, chirurg polowy króla Larenoira, podczas badania pokiereszowanego bronią drzewcową ciała.

Mimo iż istnieje parę podobieństw między bronią drzewcową i ogromnymi mieczami, techniki walki nimi różnią się diametralnie. W przeciwieństwie do ogromnych mieczy, bron drzewcowa koncentruje siłę uderzenia na dużo mniejszej przestrzeni, czyniąc cios mocniejszym lecz utrudniając trafienie. Broń drzewcowa – w odróżnieniu od ogromnego miecz, który ma nie wielką rękojeść – posiada długi trzon, pozwalający na zwiększoną kontrolę nad Bronia. Jego długość sięga niekiedy dwóch metrów. Szeroki zakres możliwego chwycenia tej broni pozwala na niezwykłe szybkie operowanie nią. Doświadczony wojownik walczący bronią drzewcowa potrafi wyprowadzić każdy rodzaj ciosu z nieruchomej pozycji bojowej, bez uprzedniego przygotowania.
Z tego samego powody, blokowanie bronią drzewcową jest dużo prostsze niż w przypadku ogromnych mieczy, co pozostawia wojownikowi więcej możliwości dostosowywania stylu walki. Osoba władająca bronią drzewcową wcale nie musi przyjmować taktyki ofensywnej, jeżeli preferuje defensywny styl walki. Wiele z tych rodzajów broni wyposażonych jest w szpic, służący do walki na bliskie odległości.
Choć techniki walki bronią dwuręczną różnią się, to łączą je jedna, wspólna prawda: ich przewagą jest zasięg. Kiedy tylko przeciwnik podejdzie zbyt blisko, broń dwuręczna staje się mało skuteczna.
Bez wątpienia, miejscem, gdzie bron drzewcowa spełnia się najlepiej, jest bitewne pole. Oddział uzbrojonych w tę broń i schronionych za tarczami żołnierzy jest niezwykle trudny do pokonania.

Włócznie

„Nawet jej nie dostrzegłem...”
Ostatnie słowa księcia Throidora, który zmarł od ciosu włócznią w bitwie pod Ai’Anthain

Dzidy służą wyłącznie do zadawania ran kłutych. Nie posiadają ostrza ani klingi... mają tylko ostry grot. Drzewce tej broni sięgają trzech metrów, czyniąc ją niezwykle trudną we władaniu. Włócznia nie stanowi najlepszego doboru broni, jeśli chodzi i pojedynki. Podczas bitwy jednakże, doświadczony włócznik potrafi eliminować całe tuziny nieprzyjaciół. Nadchodzący cios dzidą jest niesłychanie trudny do spostrzeżenia, a gdy już się to uda – zazwyczaj jest za późno. Pchnięcia w twarz, wykonywane zza osłony tarczy, to najskuteczniejsza taktyka walki na otwartych przestrzeniach.



Ciekawostki







Czy wiesz, że w gospodzie w Braverock dostępny jest quest o jakże wdzięcznej nazwie Prawo i Sprawiedliwość?
Drogowskaz
Cenega

Cenega Sklep

Ascaron Fansite

Imperium Diablo

gry RPG, cRPG, recenzja, solucja


Insimilion

Insimilion

Fable

Wiedźmin 2

Dragon Age


HackSlashSite

Fabryka Snów



Valid HTML 4.0 Transitional

Copyright by www.sacred.pl team 2004-2017
All rights reserved.
Wykonano 3 zapytań do bazy podczas generowania strony.