Serwis Sacred Plus i Podziemia Sacred 2 Sacred 3 Citadel
Sacred 2

Logowanie
Login:
Hasło:
Zarejestruj się!
Zapomniałem hasła!

Księgi





Księga pierwsza: Elfy
Księga druga: Artamark
Księga trzecia: Nor Plat
Księga czwarta: Dyr-Lain
Księga piąta: Bengaresz



Księga Piąta: Bangaresz

Księga piąta


Bangaresz

Klimat i topografia: Bangaresz to surrealistyczna kraina. Jej pokryte piaskami i żwirem pustynie wydają się nie mieć końca, gdy spojrzeć na nie przez pryzmat drgającego od skwaru powietrza. Nic więc dziwnego, że serce każdego podróżnika rośnie, kiedy uświadczy na tym monotonnym krajobrazie rzadki widok niewielkiej oazy. U wybrzeża zaobserwować można formacje skalne, które piasek delikatnie ukształtował na podobieństwo zwierząt i demonów. Większość zamieszkujących te rejony tubylców unika jednak tych naturalnych rzeźb. W głębi krainy Bangareszu panuje cisza i spokój. Brak tam wiatru, a powietrze niemal płonie w płucach, gdy się nim oddycha. Kiedy nastaje noc, panujący za dnia skwar przeistacza się w przeszywające zimno, o którym pojęcie mogą mieć jedynie ci, którzy spędzili nieco czasu na terenach orków. Niekiedy przez pustynię przewalają się piaskowe burze, zdolne swą siłą oddzielić ciało od kości. Z kolei u wybrzeża, nieprzerwana bryza pozostawia na skórze podróżników warstwę piasku i soli, wywołując swędzenie. Nigdy nie pada tu deszcz.

Mieszkańcy: Jedynie garstka istot jest na Tyl głupia, bądź na tyle harda, by igrać z pustynią jednak nikt nie wie, czemu potomkowie elfów zaliczają się do tej grupy. Przemierzają oni te tereny niczym koczownicy, z jednej oazy do drugiej, żywiąc się koźlim mięsem, daktylami, kaktusami i mlekiem. Prowadzą również handel z przybywającymi tu na statkach elfami kupcami, dając im zdobyte w górach klejnoty i sól, a w zamian otrzymują żywność, ubrania i broń. Pustynne plemiona nie wyznają się żegludze więc ilekroć wypływają na połów starają trzymać się jak najbliżej wybrzeża. Rzadko kiedy zapuszczają się też na otwarte wody w nocy.
Wieki egzystencji w srogim, pustynnym klimacie wpłynęły na zmianę wyglądu tutejszych elfów. Większość z nich cechuje szczupła sylwetka oraz szorstka i ciemna karnacja skóry. Ich oczy są zmrużone od zbyt długiego wpatrywania się w słońce. W odróżnieniu od swoich przodków, pustynne elfy wyznają tylko jedno bóstwo, a jest nim Testa – bóg nauki. Każde z plemion podąża ścieżką własnej interpretacji świętej księgi. Podczas zgromadzeń doprowadza to często do burzliwych dysput natury teologicznej jednak sytuacje, w których spory przybierały by niebezpieczny obrót, należą do rzadkości.

Przybysze są w Bangareszu mile widziani i zwykle wita się ich ze stonowaną życzliwością. Pustynne plemiona zawsze służą pomocą i nie wywyższają się. Za czarnymi szatami, chroniącymi ich twarze przed słońcem i piaskiem, kryje się ironiczne poczucie humoru, które niejednego już podróżnika wprawiło w zdumienie. Możliwe, iż ich cięty dowcip wynika z nieustannych zmagań z terenem, który oszczędza panującego na nim życia. Jakikolwiek byłby to powód, poczucie humoru jest zawsze mile widziane podczas spotkań przy plemiennym ognisku.

Ciekawe miejsca: W centrum Bangareszu, które jest najgorętszym, najsuchszym i najcichszym miejscem w całej Ankarii, leże Khorum – stolica tej krainy. Miasto usytuowane jest na wzgórzu, a zewsząd otacza je piasek i skały. Mury miasta wzniesiono z żółtego kamienia, który – obserwowany przez drgające od żaru powietrze – zdaje się zlewać w jedność z pustynią. Owe mury już od wieków skutecznie bronią mieszkańców przed atakami piaskoludzi.

Zwyczaje: Większość zwyczajów Bangareszu wiąże się bezpośrednio z wodą. Picie ze studni innego plemienia uważane jest za obrazę i karane śmiercią. Spluwanie postrzega się jako nieprzyzwoite. Rozlanie wody przynosi rzekomo pecha, natomiast spostrzeżenie chmury oznacza szczęście. Każdy posiłek przygotowuje się z wykorzystaniem mleka bądź oleju, a wody używa się jedynie do parzenia mocnych herbat z kwiatów kaktusa.

Porady: Podróżujący, którzy pomimo klimatu pragną odwiedzić Bangaresz, winni to uczynić w porze Wielkiego Zgromadzenia, kiedy to wszystkie plemiona spotykają się w Khorum na corocznych ślubach. Święto kończy się dopiero, gdy ostatnia para zostanie zaprzysiężona przez kapłana. Trwa to dni, a w niektórych przypadkach nawet tygodnie. Niektórzy – dla zabicia czasu – żują wtedy pustynne ziele. Jest to oficjalnie zabronione, ale podczas Wielkiego Zgromadzenia nikt się tym zakazem nie przejmuje.



Ciekawostki







Czy wiesz, że w karczmie "Zew Ascaronu" możesz spotkać Królową Wampirów?
Drogowskaz
Cenega

Cenega Sklep

Ascaron Fansite

Imperium Diablo

gry RPG, cRPG, recenzja, solucja


Insimilion

Insimilion

Fable

Wiedźmin 2

Dragon Age


HackSlashSite

Fabryka Snów



Valid HTML 4.0 Transitional

Copyright by www.sacred.pl team 2004-2017
All rights reserved.
Wykonano 3 zapytań do bazy podczas generowania strony.